Φανερώνει το που ή σε ποιον ανήκει ένα πράγμα. Το σχηματίζουμε προσθέτοντας την γενική πτώση << -in, –nin >> στον κτήτορα (προσδιορίζον) και το τρίτο πρόσωπο της κτητικής κατάληξης <<-i, – si >> Στα Τούρκικα ο κτήτορας μπαίνει πάντα στην αρχή.
| çocuğun kalemi |
η τσάντα του (συγκεκριμένου παιδιού) |
| üniversitenin öğrencisi |
ο φοιτητής του συγκεκριμένου πανεπιστημίου |
| okulun sınıfları |
οι τάξεις του συγκεκριμένου σχολείου |
| kadının çantası |
η τσάντα της(συγκεκριμένης) γυναίκας |
| Tolga’nın gözlükleri |
τα γυαλιά του Τολγκά |
| çocukların kitapları |
τα βιβλία των παιδιών |
| okulun bahçesi |
ο κήπος του σχολείου |
| Yorgos’un evi |
το σπίτι του Γιώργου |
| dükkanın vitrinleri |
οι βιτρίνες των καταστημάτων |
| öğrencinin ceketi |
η ζακέτα του μαθητή |
| arabanın kapısı |
η πόρτα του αυτοκινήτου |
| bilgisayarın ekranı |
η οθόνη του υπολογιστή |
| odanın penceresi |
το παράθυρο του δωματίου |
| kadının çocuğu |
το παιδί της γυναίκας |
| plajın kumu |
η άμμος της παραλίας |
| Yunanistan’ın başkenti |
η πρωτεύουσα της Ελλάδας |
